เล่นกีฬาแบบอันตรายมาก

เสาร์ที่ 6 กันยายน 2557 และอาทิตย์ที่ 7 กันยายน 2557

โฟนตื่นมาแล้วก็ออกจากบ้านไปเลย ประมาณก่อน 8.15 น โดยที่ไม่บอกกล่าว ไม่เขียนจดหมายไว้ ไม่โทรมาบอกว่าจะไปไหน อะไร ยังไง

พอตอนเที่ยงขี่รถมาถึงก็ขอตังเลย พ่อให้ไป 100 บาท รวมถึงใช้ให้เอากุญแจรั้วบ้านไปปั๊มไว้

กลับมาอีกทีบอกให้ช่วยกันยกของขึ้นรถ 4 กล่อง พร้อมกับสอนว่าจะได้รู้ว่าเงินทุกบาท ทุกสตางค์ที่ใช้จ่ายทุกวันนี้มาจากไหน กลับได้รับคำตอบว่า "จะพูดทำไม" ซึ่งมันสมควรไหมที่จะพูดออกมา เพราะพ่อก็ไม่ได้ดุหรือตำหนิอะไรเลย กระแต พู แม่จิตต์ เป็นพยานได้เพราะได้ยินกันทุกคน

ตอนเย็นกลับบ้านพ่อชวนโฟนไปงานมหกรรมอาชีพที่เชียงใหม่ ในวันอาทิตย์ที่ 7 ก.ย.ตามที่ย่าเขียนบอกไว้ แต่โฟนอ้างว่าพรุ่งนี้ต้องไปเรียนพิเศษกับย่าตั้งแต่ 2 โมงถึง 4 โมง ไม่สามารถไปได้ พ่อก็คิดว่าทำไมจะไปไม่ได้ในเมื่อย่าเป็นคนสอนเอง จะเรียนเมื่อไหร่ก็ได้อยู่แล้ว และย่ายังเป็นคนแนะนำให้ไปอีกด้วย ลองดูว่าโฟนจะมาไม้ไหนอีก และจะไปเรียนกับย่าตามที่บอกจริงไหม และเรียนนานเท่าใด


เช้าวันอาทิตย์ที่ 7 กันยายน 2557 โฟนออกไปจากบ้านไปแต่เช้า โดยมาขอตังค์ไปตัดผมเพิ่ม พ่อให้ไปทั้งหมด 150 บาท รวมทั้งเติมเงินโทรศัพท์ให้อีก 50 บาท แล้วก็ออกจากบ้านไปพร้อมกับสีและอุปกรณ์การเรียน


พ่อมาถึงบ้านน้าพูตอนสาย ปรากฏว่ามียางนอกและยางในรถมอไซค์วางอยู่ พร้อมกับคุณยายบอกว่าโฟนยางรั่วต้องเปลี่ยนทั้งหมด แล้วโฟนจะมาคุยกับพ่อเองทีหลัง และโฟนยังถามคุณยายอีกว่าไม่ไปเชียงใหม่กันเหรอ คุณยายก็บอกว่าไม่รู้เรื่อง ก็จะรู้ได้อย่างไรในเมื่อการไปเชียงใหม่ในครั้งนี้ไปเฉพาะเรื่องเรียนต่อของโฟน ไม่ได้ไปเรื่องอื่น หรือว่าเอาโฟนไปเพราะไหนๆก็ไปอยู่แล้ว โฟนไม่เข้าใจก็ไม่ถาม ไม่พูด ไม่ใส่ใจคำพูดของพ่อเลย เอาแต่โกรธ โมโห และตามใจตัวเอง


เงิน 500 บาทค่ายาง พ่อไม่สามารถให้ได้ เพราะสถานที่ที่โฟนไปยางรั่วนั้นเป็นคนละทางกับทางไปโรงเรียน หากโฟนไปที่อื่นที่ไม่ใช่เรื่องเรียนหรือตามที่พ่อบอก พ่อจะต้องมารับผิดชอบด้วยไหม พูดตรงๆก็คือ หากโฟนไปส่งกระแตเรียนพิเศษ (ซึ่งพ่อไม่ได้บอกให้ไปทำเช่นนั้น เพราะมันยังไม่ถึงเวลาอันสมควร) โฟนก็สมควรที่จะต้องรับผิดชอบเองหากมีอะไรเกิดขึ้น

เวลาบ่ายสามโมง พ่อขับรถไปดูโฟนที่บ้านแหม่มรูธ ปรากฏตามความคาดหมายว่า โฟนไม่ได้อยู่ที่นี่ พ่อก็เลยโทรถามเผื่อว่าโฟนจะออกไปซื้อขนมหรือซื้อของให้ย่า แต่โฟนกลับขี่รถมาบ้านอาเอิ้นกับกระแต ซึ่งมันสมควรไหมที่จะทำแบบนี้ พ่อชวนไปงานเพื่อนาคตของตัวเอง กลับอ้างว่าจะเรียนพิเศษ แต่พอถึงเวลาก็ไม่ได้เรียนพิเศษ แล้วไอ้ที่อ้างว่าจะเป็นจะตายเมื่อวานนี้หากไม่ได้เรียนมันหมายความว่ายังไง

พ่อพูดมากโฟนก็ไม่พอใจ แต่โฟนไม่ดูการกระทำของตัวเองเลยว่าได้ทำอะไรไปบ้าง อนาคตของตัวเองอยู่ที่ไหน อยู่ที่การเล่นเฟสบุค อยู่ที่การเล่นฟิตเนต อยู่ที่กระแต หรืออยู่ที่ตัวโฟนเอง เคยคิดถึงตรงนี้และคิดถึงความห่วงใยและปรารถนาดีของพ่อและคนในครอบครัวบ้างไหม

พอพูดมากโฟนก็ตัดสายทิ้งไปแบบไม่มีมารยาท ทำแบบนี้หลายครั้งแล้ว ไม่เคยแก้ไขปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น และก็ไม่กลับบ้าน ไปนอนบ้านอาเอิ้น ซึ่งก็ไม่ถูกต้องอีก หากเหตุการณ์เป็นปรกติจะขอไปนอนจะไม่ว่าเลย แต่พอทำผิดแล้วโดนดุ กลับไม่พอใจและไปนอนที่อื่นมันสมควรไหม

พ่อพูดอะไรก็ตามโฟนจะไม่ใส่ใจและไม่สนใจ เอาแต่กดโทรศัพท์เล่น พอโทรหาบางครั้งก็ไม่รับสายและไม่โทรกลับ ซึ่้งมันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับโฟน เพราะโทรศัพท์กลายเป็นอวัยวะที่ 33 ของโฟนไปเสียแล้ว ขึ้นรถได้ก็เล่นตลอดเวลา แล้วมาอ้างว่าโทรมาเมื่อไหร่ ไม่รู้ ไม่เห็น แบตหมด และอื่นๆตามแต่จะสรรหามาอ้างเพราะคิดว่าคนอื่นโง่กว่าตนเอง แต่จริงๆแล้วมันกลับกัน เพราะคนอื่นเขาไม่ได้โง่หรอกเขาจะดูว่าโฟนจะโกหกไปถึงไหนต่างหากรู้ไว้เสียด้วย

ยังไม่พอจะมาขอเงินค่าทำรถกีฬาสีอีก 500 บาท คิดว่าจะได้หรือ ในเมื่อเงินที่ยืมไปตั้งแต่อยู่ ม.4 เรื่องกีฬาสีพ่อยังได้คืนมาไม่ครบเลย พาเพื่อนมาหลอกเอาเงินพ่อไป เคยสำนึกบ้างไหมว่าพ่อหาเงินมาได้ด้วยความยากลำบาก ด้วยอาชีพที่สุจริต ไม่ได้มีคนให้พ่อมาฟรีๆ และปีที่แล้วก็ทำรถสีไปแล้วด้วย

ค้นเจอบุหรี่ในกระเป๋า น่าจะต้นเดือน สิงหาคม 57

14 ธ.ค.56

1.จะพาเพื่อนมานอนค้างที่บ้าน
2.จับได้ว่าสูบบุหรี่
3.ผลจากการไม่กินยา